18 Σεπ 2014
 
 
ΚΥΗΣΗ - ΤΟΚΕΤΟΣ
ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ

Η ανθρώπινη αναπαραγωγή έχει σαν κύριο σκοπό την ένωση ενός ωαρίου, από ένα θηλυκό οργανισμό και ενός σπερματοζωαρίου, από ένα αρσενικό οργανισμό. Το αναπαραγωγικό σύστημα και στα δυο φύλα είναι φτιαγμένο κατά τέτοιο τρόπο ώστε να επιτυγχάνει την ένωση αυτών των φυλετικών (γεννητικών) κυττάρων. Το ωάριο παράγεται από την ωοθήκη, βγαίνει κατά τη διάρκεια της ωορρηξίας και περνάει στην σάλπιγγα. Τα σπερματοζωάρια παράγονται στα ορχικά σωληνάρια και αποθηκεύονται στην επιδιδυμίδα. Κατά την διάρκεια της εκσπερμάτισης που γίνεται κατά τη συνουσία, τα σπερματοζωάρια αφήνονται στον κόλπο. Γρήγορα περνούν από τον ισθμό του τραχήλου στην κοιλότητα της μήτρας και από εκεί στη σάλπιγγα και τελικά στη λήκυθο όπου θα γίνει η γονιμοποίηση εφόσον έχει γίνει ωορρηξία.

Μετά τη γονιμοποίηση ξεκινάει το ταξίδι του εμβρύου μέσα στη μήτρα. Αρχικά εμφυτεύεται σε ένα σημείο μέσα στο ενδομήτριο. Μετά αρχίζει να πολλαπλασιάζεται και χωρίζεται σε δυο μέρη. Το ένα θα είναι το έμβρυο και το άλλο θα είναι ο πλακούντας και οι υμένες.
ΚΑΡΔΙΑ ΒΡΕΦΟΥΣΜέχρι τις 6 εβδομάδες τις κύησης , δηλαδή 4 βδομάδες μετά τη σύλληψη δεν είμαστε σε θέση να δούμε το έμβρυο. Στις 6 εβδομάδες όμως έχει δημιουργηθεί η καρδιά του και ακούμε τους χτύπους της με τη βοήθεια υπέρηχων. Όλο το έμβρυο είναι περίπου 2 χιλιοστά .Τώρα αναπτύσσεται πολύ γρήγορα. Σχηματίζονται τα μάτια και τα αυτιά. Δημιουργείται ο πλακούντας, και προεξοχές στο σώμα του όπου εκεί θα δημιουργηθούν τα χέρια και τα πόδια.
Μία εβδομάδα αργότερα το έμβρυο είναι περίπου ένα εκατοστό. Σε αυτή τη φάση αναπτύσσονται τα χέρια και τα πόδια χωρίς να έχουν δημιουργηθεί ακόμα τα δάκτυλα. Μεγαλώνει ο εγκέφαλος και δημιουργούνται τα μάτια, το έντερο , το πάγκρεας και οι βρόγχοι.
Την 8 εβδομάδα αρχίζουν και δημιουργούνται τα οστά στα χέρια τα πόδια και τα δάκτυλα. Το πρόσωπό του τώρα είναι διαφορετικό καθώς τα μάτια του, η μύτη του και τα αυτιά του αρχίζουν να φαίνονται .Τα δόντια δημιουργούνται μέσα στο στόμα. Το έντερο αρχίζει να περιελίσσεται.
ΚΥΗΣΗ - ΤΟΚΕΤΟΣ

uterus2Την επόμενη εβδομάδα τα μάτια έχουν σχηματιστεί πλήρως. Αρχίζει να δημιουργείται η γλώσσα και τα οστά του σώματος. Τα δάκτυλα του έχουν δημιουργηθεί αλλά είναι κοντά ακόμα με τον αντίχειρα. Το κοιλιακό τοίχωμα ολοκληρώνεται περικλείοντας το έντερο.
Μια εβδομάδα αργότερα το μωρό κινείται μέσα στη μήτρα όμως είναι πολύ μικρό για να το καταλάβετε. Οι περισσότεροι από τους συνδέσμους διαμορφώνονται τώρα , οι αγκώνες του, οι καρποί του, τα γόνατα του , οι ώμοι του και οι αγκώνες καθώς επίσης τα χέρια, τα δάκτυλα, τα πόδια και τα δάκτυλα ποδιών.
Το έμβρυο στην 11η εβδομάδα έχει δημιουργήσει όλα τα σημαντικά του όργανα. Τα μάτια του κλείνουν ή έχουν κλείσει και το κεφάλι του είναι στρογγυλό. Είναι μια περίοδος γρήγορης ανάπτυξης αφού στην αρχή αυτής της εβδομάδας είναι περίπου 3 εκατοστά ενώ στο τέλος το διπλάσιο. Το κεφάλι έχει περίπου το μισό μήκος από όλο το σώμα.
Στην 12η εβδομάδα έχουν ολοκληρωθεί όλα τα όργανα του εμβρύου. Από δω και στο εξής θα αρχίσουν να μεγαλώνουν και να 02ωριμάζουν έως τον τοκετό. Το φύλο διακρίνεται εξωτερικά και μπορούμε να ξέρουμε εάν το έμβρυο είναι κοριτσάκι ή αγοράκι. Δάκτυλα, μαλλιά και νύχια αρχίζουν να μεγαλώνουν. Τα γενετικά όργανα αρχίζουν να σχηματίζονται και να παίρνουν την τελική τους μορφή. Το αμνιακό υγρό ξεκινάει να αυξάνεται καθώς τα νεφρά του μωρού αρχίζουν να λειτουργούν και να παράγουν ούρα. Αρχίζει να λειτουργεί το έντερο και το έμβρυο τώρα να καταπίνει αμνιακό υγρό. Μετά την 19-21η εβδομάδα γίνονται αντιληπτές οι κινήσεις του εμβρύου και από τη μητέρα.

ΕΜΒΡΥΟ

03Τις επόμενες εβδομάδες το έμβρυο μεγαλώνει αναπτύσσοντας όλα τα συστήματα του. Περίπου στις 24 εβδομάδες το σωματάκι του καλύπτεται από μια τυροειδή μεμβράνη και στις 26 εβδομάδες το σώμα και το κεφάλι του καλύπτεται από τις αρχικές τρίχες (lanugo)
Στις 28 εβδομάδες το έμβρυο έχει μήκος περίπου 25cm.. Σε αυτήν την εβδομάδα της κύησης τα μάτια είναι λίγο ανοιχτά και υπάρχουν σχηματισμένες οι βλεφαρίδες του εμβρύου. Σε λίγες μέρες τα μάτια του θα είναι ανοιχτά. Το κεφάλι έχει αρκετά μαλλιά και το δέρμα είναι λίγο ρυτιδωμένο. Στις 30 εβδομάδες υπάρχουν τα νύχια στα δάχτυλα των ποδιών και το σώμα αρχίζει να γεμίζει και να φαίνεται ολοκληρωμένο. Στις 32 εβδομάδες το έμβρυο έχει μήκος 30cm. Σε αυτήν την ηλικία τα νύχια του εμβρύου μπορούν και φθάνουν μέχρι την κορυφή των δακτύλων . Το δέρμα του είναι ρόδινο και μαλακό. Στις 36 εβδομάδες το σώμα του αρχίζει να γίνεται παχουλό. Οι αρχικές τρίχες (χνούδι), έχουν σχεδόν εξαφανιστεί και τα νύχια των ποδιών έχουν φθάσει τις κορυφές των δακτύλων. Τέλος, στις 38 εβδομάδες το στήθος έχει αρχίσει να προεξέχει και οι μαζικοί αδένες να προβάλλουν. Οι όρχεις του είναι στο όσχεο ή στους βουβωνικούς πόρους και τα νύχια των δακτύλων έχουν ξεπεράσει τις άκρες από τα δάχτυλα.
05

Ηλικία
εμβρύου

Βρεγματουραίο μήκος
Μήκος
μηρού
Βάρος εμβρύου
9 εβδομάδων
50 mm
7 mm
8 gr
10 εβδομάδων
61 mm
9 mm
14 gr
12 εβδομάδων
87 mm
14 mm
45 gr
14 εβδομάδων
120 mm
20 mm
110 gr
16 εβδομάδων
140 mm
27 mm
200 gr
18 εβδομάδων
160 mm
33 mm
320 gr
20 εβδομάδων
190 mm
39 mm
460 gr
22 εβδομάδων
210 mm
45 mm
630 gr
24 εβδομάδων
230 mm
50 mm
820 gr
26 εβδομάδων
250 mm
55 mm
1000 gr
28 εβδομάδων
270 mm
59 mm
1300 gr
30 εβδομάδων
280 mm
63 mm
1700 gr
32 εβδομάδων
300 mm
68 mm
2100 gr
36 εβδομάδων
340 mm
79 mm
2900 gr
38 εβδομάδων
360 mm
83 mm
3400 gr

ΚΟΚΚΥΓΑ( Διευκρινίζουμε ότι όταν αναφερόμαστε στο μήκος του εμβρύου η μέτρηση αφορά το κεφαλουραίο μήκος του, δηλαδή το μήκος από το κεφάλι μέχρι τον κόκκυγα (την ουρά) και τα νούμερα ισχύουν κατά προσέγγιση . Από έμβρυο σε έμβρυο οι μετρήσεις μπορεί να διαφέρουν. Εδώ αναφέρεται ο μέσος όρος)

ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΚΥΗΣΗ

Ψυχολογική προετοιμασία .για να είναι η εγκυμοσύνη μια ευχάριστη εμπειρία ζωής!
Η εγκυμοσύνη είναι μια περίοδος πολύ πλούσια σε συγκινήσεις. Οι εννέα μήνες της κυοφορίας και ο τοκετός δεν θα σας χαρίσουν μόνο ένα παιδί, αλλά θα ρίξουν ένα διαφορετικό φως στα συναισθήματα, τις σχέσεις και την καθημερινότητά σας. Θα ανακαλύψετε άγνωστες δυνάμεις και δυνατότητες στον εαυτό σας, στο σύντροφό σας και τους άλλους, αλλά και νέα δυναμική στην επικοινωνία μαζί τους. Το μικρό πλασματάκι που μεγαλώνει μέσα στο σώμα σας ετοιμάζεται να γεννηθεί αναζητώντας τη δική του αυτονομία, ενώ το ταίρι σας κι εσείς προετοιμάζεστε για τους καινούργιους σας ρόλους.
Ωστόσο η περίοδος αυτή είναι φυσικό να συνοδεύεται από πολλά και μεγάλα ερωτήματα:
  • Είμαι έτοιμη να γίνω μητέρα;
  • ZCΘα είναι υγιές το μωρό μου;
  • Θα αγαπώ το μωρό μου;
  • Μήπως η μητρότητα σκοτώνει τον έρωτα;
  • Θα είμαι επιθυμητή και θηλυκή όταν το σώμα μου αλλάξει κατά την εγκυμοσύνη;
  • Μήπως το μωρό μου «κλέψει» την ελευθερία μου και σταθεί εμπόδιο στην καριέρα μου που με τόσο κόπο έχω χτίσει;
Όλες οι παραπάνω αγωνίες είναι απόλυτα φυσιολογικές. Μην αισθάνεστε καμιά ενοχή γι' αυτές. Όλες οι γυναίκες τα ίδια σκέφτονται και όταν τελικά γίνονται μητέρες όχι μόνο βρίσκουν πάντα μια ισορροπία ανάμεσα στις προσωπικές τους επιθυμίες και στο σωστό μεγάλωμα των παιδιών τους, αλλά και σε όλη τους τη ζωή αντλούν από αυτά καινούρια δύναμη και πρωτόγνωρη ευτυχία.
  • Φροντίστε, λοιπόν, να μην αφήνετε τη φαντασία σας να πλάθει προβλήματα.
  • Επίσης, καλό είναι να δώσετε προβάδισμα στην αισιοδοξία και να σκέφτεστε ότι όχι μόνο όλα θα εξελιχθούν καλά αλλά και ότι ένα μωρό θα είναι θετικός παράγοντας για το δεσμό με τον σύντροφο σας και για την ίδια σας την ύπαρξη.
  • Κάνοντας παρέα με νέες μητέρες που έχουν θετική στάση για τη ζωή, θα πειστείτε ότι η γέννηση του μικρού σας θα διαψεύσει όλες σας τις φοβίες.
  • Αν οι φόβοι επιμένουν μην τους κρατάτε μέσα σας. Κουβεντιάστε με ανθρώπους της εμπιστοσύνης σας καθώς και τους ειδικούς που εμπιστεύεστε (γυναικολόγος, μαία, ψυχολόγος). Θα σας καταλάβουν και θα σας βοηθήσουν να τους ξεπεράσετε.
Με άλλα λόγια, η εγκυμοσύνη αποτελεί μία μεταβατική περίοδο, ένα γεφύρι ανάμεσα στην παιδικότητα και την ωριμότητα που θα αποκτήσετε με το ρόλο του γονιού. Βέβαια, πρέπει να είναι ξεκάθαρο πως δεν αποτελεί πανάκεια για προβλήματα υπαρξιακά ή στη σχέση με τον σύντροφο σας ούτε θα πραγματοποιήσει ανεκπλήρωτες προσδοκίες σας. Πρόκειται για μία διεργασία, στην οποία εμπλέκονται πολλοί παράγοντες, όπως η επικοινωνία με το σύντροφο και το περιβάλλον σας, τα παιδικά 06σας χρόνια, η σχέση με τη μητέρα σας.
Γι' αυτό, όσο πιο έντιμα κουβεντιάσετε με τον εαυτό σας και ξεκαθαρίσετε -πρώτα από όλα- τη σχέση σας με αυτόν και τις επιθυμίες σας και όσο πιο γρήγορα βεβαιωθείτε ότι πατάτε γερά στα πόδια σας και έχετε κατακτήσει την αυτονομία, τόσο πιο ομαλά θα προχωρήσει η εγκυμοσύνη σας και τόσο πιο διαθέσιμη θα είστε ψυχικά, για να απολαύσετε κάθε πτυχή από το θαύμα που επιτέλους συνέβη και σε εσάς.
Συνεπώς, στόχος είναι η περίοδος της εγκυμοσύνης να είναι μια ιεροτελεστία ωριμότητας και μια γιορτή για εσάς, το σύντροφό σας, αλλά και για το μωρό, το οποίο με τις κεραίες του πιάνει από τώρα ακόμα και τα πιο κρυφά συναισθήματα και σκέψεις σας.
Χαρείτε, λοιπόν, αυτές τις ανεπανάληπτες στιγμές και ετοιμάστε το έδαφος για να βλαστήσει η σχέση με το παιδί σας. Αφουγκραστείτε τα σκιρτήματά του. Φανταστείτε το, για να πραγματοποιηθούν οι ελπίδες σας για το μέλλον.
Μιλήστε στο μωρό σας. Τραγουδήστε του, πείτε του παραμύθια. Μιλήστε του για σας, για τους αγαπημένους σας, για τη ζωή, τις ευλογίες και τις χαρές που θα ζήσει.
Μην ανησυχείτε ιδιαίτερα για τα συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα ούτε με την ένταση των συναισθημάτων σας. Ας όψονται οι ορμόνες!
Να συζητάτε τα πάντα με το σύντροφό σας για να διατηρήσετε καλή επικοινωνία
Καταγράψτε τις σκέψεις και τα συναισθήματά σας σε ένα ημερολόγιο.
Να ακούτε απαλή μουσική για να ηρεμείτε.Να κλείνετε τα μάτια και να χαλαρώνετε. Να μεταφέρεστε με τη φαντασία σας σε ένα υπέροχο τοπίο και να αφήνεστε στην ομορφιά του.
Κυρίως, μην ξεχνάτε ούτε στιγμή πως μπορείτε να ανταπεξέλθετε θετικά, ενσυνείδητα και με χαρά απέναντι στο θαυμαστό ταξίδι της γέννησης και το ξεκίνημα της νέας ζωής του μωρού σας.

Κι εμείς είμαστε κοντά σας σ' αυτό το ταξίδι!

 

Η ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΜΟΥ

07

Η εγκυμοσύνη είναι η πιο όμορφη και μαγική περίοδος στη ζωή της γυναίκας. Είναι μια συναρπαστική εμπειρία ακόμα και αν τη γεύεσαι για δεύτερη και τρίτη φορά. Κάθε εγκυμοσύνη είναι ξεχωριστή , ιδιαίτερη και μοναδική.

Φυσιολογικά η εγκυμοσύνη διαρκεί 9 μήνες από τη στιγμή της σύλληψης. Μια εγκυμοσύνη διαρκεί 40 εβδομάδες, επειδή υπολογίζεται από την πρώτη ημέρα της τελευταίας περιόδου της γυναίκας. Για πολλές γυναίκες το πρώτο σημάδι της εγκυμοσύνης είναι η καθυστερημένη περίοδος. Τα test κύησης του φαρμακείου είναι αρκετά αξιόπιστα και θα σας δείξουν εάν είστε έγκυος όμως στη συνέχεια πρέπει να γίνει και εξέταση αίματος ( β-χοριακή) για επιβεβαίωση .Η πιο ακριβής εξέταση είναι το διακολπικό υπερηχογράφημα που γίνεται για να ελεγχθεί ότι η εγκυμοσύνη δεν είναι εκτός της μήτρας (εξωμήτριος κύηση) και για να βεβαιωθούμε ότι η καρδιά του μωρού άρχισε να χτυπά (κύηση 6 εβδομάδων).

Τι συμπτώματα δημιουργεί η εγκυμοσύνη;

Το κυριότερο σύμπτωμα είναι η καθυστέρηση της περιόδου. Μπορεί να υπάρχουν και καφέ κηλίδες αίματος ενώ είστε έγκυος, αλλά όχι κανονική περίοδος. Υπάρχουν όμως και άλλα συμπτώματα που συνήθως προκύπτουν αφού έχετε μάθει ότι είστε έγκυος. Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να είναι:

1) Πρωινή αδιαθεσία και τάση για ναυτία και εμετό

2) Συχνοουρία

3) Πίεση στους μαστούς και πόνο στις θηλές

4) Αλλαγή στο χρώμα των θηλών

5) Αιμορραγία ή κράμπες περιόδου

6) Ευαισθησία στην όσφρηση ή αλλαγή στην αίσθηση της γεύσης

7) Εξάντληση

8) Πόνος στη μέση ή πόνοι παρόμοιοι με αυτούς της περιόδου

9) Δυσκοιλιότητα

10) Εναλλαγές συναισθημάτων

11) Υπνηλία

Τι εργαστηριακές εξετάσεις πρέπει να κάνω στην αρχή της εγκυμοσύνης;

Οι εργαστηριακές εξετάσεις που συνιστούμε να γίνονται στην αρχή της κύησης είναι οι εξής:

Γενική αίματος

Γενική ούρων

Κ/Α ούρων

TSH

T3,T4

Σάκχαρο

Ουρία

FE ορού

Φερριτίνη

Toxo (IgG –IgM)

CMV (IgG - IgM)

Ερυθρά (IgG - IgM)

HCV

HSbAg

HIV

Ομάδα αίματος - RH

Ηλεκτροφόρηση Hb

Test Δρεπάνωσης

Ηλεκτροκαρδιογράφημα

Καρδιολογική εξέταση

Ανάλογα με το ιστορικό της κάθε γυναίκας μπορεί να ζητηθεί από τον γιατρό να γίνουν και κάποιες επιπλέον εξετάσεις.

 

ΠΡΩΤΟ ΤΡΙΜΗΝΟ

Το πρώτο τρίμηνο είναι η πιο ευαίσθητη περίοδος ανάπτυξης του εμβρύου. Τώρα δημιουργούνται όλα τα συστήματα και τα όργανα του μωρού και σχηματίζεται ο πλακούντας . Σε αυτό το τρίμηνο εκτός από τις εργαστηριακές εξετάσεις που πρέπει να κάνετε πρέπει να γίνουν και κάποιες άλλες εξετάσεις οι οποίες είναι οι εξής:

1) ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑ ΚΥΗΣΗΣ ΚΑΙ ΜΕΤΡΗΣΗ ΑΥΧΕΝΙΚΗΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ : Αποτελεί μια σημαντική εξέταση για το έμβρυο. Γίνεται από την 11η-14η εβδομάδα κύησης. Είναι ένα υπερηχογράφημα στο οποίο προσδιορίζονται σοβαρές ανατομικές ανωμαλίες και μετριέται και η αυχενική διαφάνεια ( το πάχος του ιστού πάνω από τον αυχένα του εμβρύου). Η μέτρηση δείχνει κάποια πιθανότητα Down.

2) PAPP-A: Είναι εξέταση αίματος και σε συνδυασμό με την αυχενική διαφάνεια μας δείχνει τη συνδυασμένη πιθανότητα εμφάνισης χρωμοσωμικών ανωμαλιών (όπως το σύνδρομο Down) στο έμβρυο.

 

ΔΕΥΤΕΡΟ ΤΡΙΜΗΝΟ

Η εγκυμοσύνη είναι πλέον εμφανής αφού η κοιλιά σας έχει αρχίσει να φαίνεται. Το κέντρο βάρους του σώματος σας μετατοπίζεται και η σπονδυλική στήλη παρουσιάζει ελαφρά λόρδωση. Η κοιλία μεγαλώνει σιγά σιγά και το βάρος σας αυξάνεται. Η μήτρα προβάλει πάνω από τη λεκάνη και η γραμμή της μέσης αρχίζει να χάνεται καθώς το μωρό μεγαλώνει μπορεί να προκαλέσει πόνους στη μέση και τα πλευρά. Το στομάχι πιέζεται και αρχίζουν οι καούρες. Οι εξετάσεις που γίνονται σε αυτό το τρίμηνο είναι οι εξής:

1) ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑ Β-ΕΠΙΠΕΔΟΥ: Γίνεται περίπου στην 22η εβδομάδα κύησης. Είναι ένας υπέρηχος που εξετάζει την ανατομία του εμβρύου. Εδώ θα φανεί με ευκρίνεια τυχόν" κατασκευαστική" ανωμαλία στο σχηματισμό των συστημάτων και των οργάνων του εμβρύου και θα διελεγχθεί εκ νέου με στατιστική πιθανότητα ο κίνδυνος χρωμοσωμικών ανωμαλιών. .

2) ΚΑΜΠΥΛΗ ΣΑΚΧΑΡΟΥ: Γίνεται την 26η – 27η εβδομάδας κυήσεως εφόσον κρίνει ο γυναικολόγος σας ότι χρειάζεται.

 

ΤΡΙΤΟ ΤΡΙΜΗΝΟ

Είναι το τελευταίο τρίμηνο της κύησης και το μωρό ολοκληρώνει την ανάπτυξή του. Η μήτρα καταβάλει όλη την κοιλότητα της λεκάνης και πιέζει τα γύρω όργανα. Το μωρό είναι πλήρως σχηματισμένο και τα όργανά του είναι ώριμα και συνεχίζουν να ωριμάζουν έως το τέλος. Μπορεί να νιώθετε την κοιλιά να γίνεται σκληρή και να πονάει. η μήτρα και το σώμα αρχίζουν να προετοιμάζονται για τον τοκετό. Το μωρό είναι πολύ κινητικό και αλλάζει θέσεις. Σταδιακά όμως ο χώρος που έχει για να κινείται μειώνεται . Περίπου τρεις εβδομάδες πριν τον τοκετό παίρνει θέση για να γεννηθεί, στις πρωτοτόκες γυναίκες.

Οι εξετάσεις που μπορεί να γίνουν σε αυτό το τρίμηνο είναι οι εξής:

1) ΚΑΡΔΙΟΤΟΚΟΓΡΑΦΗΜΑ: Είναι μια εξέταση που βλέπουμε τη δραστηριότητα της μήτρας, εάν κάνει συσπάσεις ή όχι, και την κινητικότητα του μωρού.

2) ΒΙΟΦΥΣΙΚΟ ΠΡΟΦΙΛ : είναι η εξέταση με την οποία ελέγχονται οι κινήσεις των μελών και του θώρακα του εμβρύου μέσα στη μήτρα.

3) DOPPLER ΑΓΓΕΙΩΝ ΜΗΤΡΑΣ ΚΑΙ ΕΜΒΡΥΟΥ : Είναι ένα υπερηχογράφημα Doppler αγγείων που μετράει τη ροή αίματος στον ομφάλιο λώρο και στις δυο μητριαίες αρτηρίες για να διαπιστωθεί εάν ο πλακούντας τροφοδοτείται επαρκώς ή αν υπάρχουν σημάδια πλακουντιακής ανεπάρκειας.


Ο ΤΟΚΕΤΟΣ

Ο τοκετός είναι μια φυσιολογική διαδικασία κατά την οποία το έμβρυο βγαίνει από την ενδομητρική κοιλότητα διαμέσου του κόλπου.

ΠΟΤΕ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΞΕΚΙΝΑΕΙ Ο ΤΟΚΕΤΟΣ;

Ένας τοκετός μπορεί να ξεκινήσει με τις συσπάσεις της μήτρας, (έναρξη πόνων), με τη ρήξη του θυλακίου (σπάσιμο νερών), ή με την εμφάνιση αίματος (αιματηρή βλέννη ).

08ΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ


Κάθε τοκετός περιλαμβάνει τρία στάδια, το στάδιο της διαστολής, το στάδιο της εξώθησης και το στάδιο της υστεροτοκίας.
Πριν αρχίσουν αυτά τα κάθε αυτού στάδια του τοκετού υπάρχει ένα στάδιο προπαρασκευαστικό . Η διάρκεια αυτού του σταδίου είναι από 2 έως 4 εβδομαδες. Στη διάρκεια αυτών των εβδομάδων το γεννητικό σύστημα προετοιμάζεται για τον επερχόμενο τοκετό.
Κατά τη διάρκεια του προπαρασκευαστικού σταδίου εμφανίζονται χαρακτηριστικά πονάκια ( νόθες ωδίνες). Τα πονάκια αυτά εντοπίζονται κυρίως στο κάτω μέρος της κοιλιάς (ως πόνοι αρχής περιόδου) , χωρίς περιοδική επανάληψη, δηλαδή δεν επαναλαμβάνονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα.
Τα πονάκια αυτά βοηθούν το έμβρυο να πάρει την τελική του θέση και μαλακώνουν και εξαλείφουν τον τράχηλο( μείωση του πάχους του τραχήλου). Πολλές φορές οι γυναίκες που γεννάνε για πρώτη φορά νομίζουν πως άρχισε ο τοκετός τους. Η διαφορά με τις ωδίνες του τοκετού είναι ότι οι ωδίνες του τοκετού επαναλαμβάνονται περιοδικά σε τακτά χρονικά διαστήματα.

1ο ΣΤΑΔΙΟ ΤΟΚΕΤΟΥ, ΣΤΑΔΙΟ ΔΙΑΣΤΟΛΗΣ


Είναι το στάδιο του τοκετού όπου η μήτρα με τη βοήθεια των συσπάσεων και του μωρού ανοίγουν το στόμιο του τράχηλου, δηλαδή γίνεται η λεγομένη διαστολή του τραχήλου, ώστε να δημιουργηθεί ο απαραίτητος χώρος για να περάσει το κεφαλάκι του μωρού. Συνήθως αυτό το στάδιο διαρκεί από 6-12 ώρες.
Στην αρχή οι συσπάσεις είναι ασθενείς, κρατούν λίγο και επαναλαμβάνονται σε αραιά χρονικά διαστήματα . Όσο πλησιάζει η εξώθηση οι συσπάσεις γίνονται πιο δυνατές , διαρκούν περισσότερο και επαναλαμβάνονται πιο τακτικά. Μια σύσπαση διαρκεί 45-90 δεύτερα . Στο χρονικό αυτό διάστημα δεν έχει την ιδία ένταση , αρχίζει σιγά σιγά , φτάνει στο μεγιστό της και χαμηλώνει σιγά σιγά. Οι πρώτες συσπάσεις έρχονται κάθε 20 λεπτά περίπου, ενώ όσο προχωράει ο τοκετός, σταδιακά έρχονται πιο συχνά, μέχρι που η συχνότητα τους φτάνει κάθε 1,5-3 λεπτά. Τότε πλησιάζουμε στην εξώθηση.

2ο ΣΤΑΔΙΟ ΤΟΚΕΤΟΥ , ΣΤΑΔΙΟ ΕΞΩΘΗΣΗΣ


Όταν φτάσει αυτό το στάδιο ο τράχηλος έχει πια διασταλεί, το άνοιγμα του είναι περίπου 10 εκατοστά όσο χρειάζεται για να περάσει το κεφαλάκι του μωρού. Το μωρό είναι πλέον πολύ χαμηλά και ετοιμάζεται να γεννηθεί. Στο στάδιο αυτό οι συσπάσεις γίνονται λιγότερο επώδυνες. Η γυναίκα ανακουφίζεται πολύ από τον πόνο καθώς σφίγγεται με όλη της τη δύναμη προς τα κάτω για να γεννηθεί το μωρό. Πρώτα βγαίνει το κεφαλάκι του μωρού , ακολουθεί ο πάνω ώμος του, μετά ο κάτω ώμος του και στο τέλος το σώμα.
ΣΤΑΔΙΟ ΕΞΩΘΗΣΗΣ

3ο ΣΤΑΔΙΟ ΤΟΚΕΤΟΥ, ΥΣΤΕΡΟΤΟΚΙΑΣ

Μετά την έξοδο του εμβρύου ακολουθεί η έξοδος του πλακούντα.(μετά από περίπου 10-15 λεπτά). Μετά την έξοδο του πλακούντα ο τοκετός έχει πλέον ολοκληρωθεί. Στη συνέχεια ο γυναικολόγος ελέγχει τη μήτρα και τον κόλπο της γυναίκας, και βάζει, με τοπική αναισθησία, κάποια ράμματα αν χρειάζεται. Κατόπιν η γυναίκα μεταφέρεται και παραμένει για περίπου δύο ώρες στο χώρο της ανάνηψης, αποκλειστικά για λόγους ασφάλειάς της.

Για έναν τοκετό,..από ψυχής!


Εννέα μήνες προσμονής και τώρα επιτέλους θα κρατήσετε το νεογέννητο μωρό σας αγκαλιά! Η χαρά και ο ενθουσιασμός εναλλάσσονται με την ανησυχία. Αναρωτιέστε για την έκβαση αυτής της εμπειρίας, την ένταση του πόνου και αγωνιάτε για την υγεία του μωρού σας. Ωστόσο, ο φόβος δεν πρέπει να σας αποδιοργανώνει στην πιο δημιουργική ώρα της ζωή σας. Ο τοκετός είναι μυσταγωγία κι έτσι πρέπει να τον ζήσετε. Να τον προσεγγίσετε, δηλαδή, με γνώση, η οποία θα σας βοηθήσει να αισθάνεστε δυνατή και ασφαλής αλλά και με ψυχική ευφορία γιατί η αγάπη, η υπομονή και η θετική σκέψη θα είναι καθοριστικές στην ενεργή συμμετοχή σας στη μοναδική εμπειρία της γέννησης του παιδιού σας.
Όπως η εγκυμοσύνη, έτσι και ο τοκετός είναι μια φυσιολογική λειτουργία. Το σώμα της γυναίκας είναι φτιαγμένο έτσι, ώστε να γεννά. Επιπλέον, ο τοκετός δεν υπήρξε ποτέ τόσο ασφαλής όσο σήμερα με την συμβολή της σύγχρονης ιατρικής στην αντιμετώπιση τυχών προβλημάτων αλλά και διαχείρισης των ωδινών της γέννας. Εντούτοις, για την ομαλή πορεία του τοκετού είναι καθοριστικής σημασίας και η ψυχική ετοιμότητα της γυναίκας. Πώς, λοιπόν, θα ενεργοποιήσετε τις ψυχικές σας δυνάμεις ώστε να υποδεχτείτε όσο καλύτερα γίνεται το μωράκι σας;
Καταρχάς, να θυμάστε πως η γέννηση του παιδιού σας είναι μια μοναδική εμπειρία που σας ανήκει αποκλειστικά και σε μεγάλο βαθμό μπορείτε να τη βιώσετε όπως επιθυμείτε. Ταυτόχρονα, αξίζει όσο τίποτα στον κόσμο να την αντιμετωπίσετε με χαρά στην ψυχή. Όχι, όμως, και με ελαφρότητα γιατί αποτελεί την πιο σπουδαία στιγμή στη ζωή σας. Έτσι, είναι σημαντικό να «θέσετε και τους δικούς σας όρους, ώστε να εξασφαλίσετε ευνοϊκές συνθήκες και να πετύχετε σε συνεργασία με τους ειδικούς την καλύτερη δυνατή ευόδωση του τοκετού.
  • Εμπιστευτείτε, λοιπόν, τη γιατρό και τη μαία σας και ζητήστε να σας ενημερώσουν για τα προειδοποιητικά μηνύματα και τα στάδια του τοκετού, καθώς και για τις εναλλακτικές μεθόδους ανακούφισης του πόνου . Η γνώση αυτή θα μειώσει κατά πολύ τις αγωνίες σας.
  • Προετοιμάστε το σώμα σας (περίπατοι, yoga, μαθήματα ανώδυνου τοκετού, τεχνικές αναπνοής και χαλάρωσης, αρωματοθεραπευτικό μασαζ),εμπιστευτείτε τις δυνάμεις σας και τις αντοχές σας, ακολουθείστε τις συμβουλές της γιατρού και της μαίας σας.
  • Μπορείτε αν θέλετε να γεννήσετε έχοντας το σύντροφο σας στο πλευρό σας. Η παρουσία του στην αίθουσα τοκετού μπορεί να είναι σημαντική για τη συναισθηματική σας υποστήριξη τις στιγμές αυτές.
  • Ζητήστε απ' το ιατρικό προσωπικό οι συνθήκες στην αίθουσα τοκετού να εξασφαλίζουν ένα κλίμα ηρεμίας, γαλήνης και αυτοσυγκέντρωσης. Ίσως τα φώτα να είναι χαμηλωμένα και να ακούγεται η μουσική που έχετε επιλέξει.
  • Εκφράστε τα συναισθήματα σας, αφήστε τον εαυτό σας ελεύθερο να πει και να ζητήσει αυτό που θέλει, επιλέξτε μια βολικότερη στάση για το σώμα σας. Πλαισιώστε τις σωματικές προσπάθειες σας με ευχάριστες νοερές απεικονίσεις. Να φαντάζεστε τη στιγμή που θα αντικρύσετε για πρώτη φορά το μωράκι σας και θα το κρατήσετε στην αγκαλιά σας. Η όμορφη αυτή αίσθηση της πληρότητας και της προσμονής θα πυροδοτεί την αντοχή σας και θα σας καθοδηγεί ώστε να συμπορευτείτε με το μικρό σας στο ταξίδι του.
ΠΑΤΟΥΣΑΚΙΑΣυμπερασματικά, να σκέφτεστε πως οι πόνοι της γέννας έχουν νόημα και σκοπό την πιο θαυμαστή αποστολή του κόσμου. Είστε τώρα μητέρα κι έχετε μόλις βιώσει μια μοναδική διαδρομή κερδίζοντας σε αυτοπεποίθηση, πληρότητα, συγκίνηση και ψυχική ευφορία, στοιχεία που θα σας βοηθούν να βιώνετε τις δοκιμασίες ως πρόκληση και να τις αντιμετωπίζετε δυναμικά σε όλη την πορεία της ζωή σας.
Ζήστε, λοιπόν, συνειδητά αυτές τις εξαίσιες στιγμές!
Εμείς, είμαστε συνεχώς δίπλα σας.

Η ψυχολογική διάσταση της Λοχείας

Τώρα πια είστε μαμά! Ένας καινούριος κόσμος ανοίγεται μπροστά σας. Η γέννηση σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής και το ξεκίνημα μιας νέας τόσο για το μωρό σας όσο και για σας. Πρόκειται για μια μεταβατική κατάσταση που επιφέρει και αρκετές ψυχοσυναισθηματικές αλλαγές πέραν των σωματικών.
11Συγκεκριμένα, η μητέρα για ένα χρονικό διάστημα μετά τον τοκετό βιώνει ποικίλα και συχνά αντικρουόμενα συναισθήματα. Είναι πιθανό τα αρχικά συναισθήματα της ανακούφισης και της ευφορίας να εμπλέκονται με αισθήματα ανησυχίας και άγχους. Η αίσθηση της ευθύνης είναι, ειδικά όταν πρόκειται για το πρώτο παιδί, πολύ μεγάλη και η μητέρα συχνά νιώθει ανεπαρκής στον καινούριο της ρόλο.
Ένα άλλο κυρίαρχο συναίσθημα είναι η απώλεια. Ο τοκετός σημασιοδοτεί τον βιολογικό και ψυχολογικό αποχωρισμό του εμβρύου από τη μητέρα. Το μωρό τώρα βρίσκεται έξω από το σώμα της και πρέπει να αρχίσει να το αντιμετωπίζει ως ένα ξεχωριστό όν από την ίδια και συγχρόνως διαφορετικό (σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό) από αυτό που φαντάστηκε και ονειρεύτηκε κατά την διάρκεια της κύησης. Ταυτόχρονα, η ίδια παύει να αποτελεί το κέντρο του ενδιαφέροντος καθώς όλοι συνήθως στρέφουν την προσοχή τους τώρα στο νεογέννητο μωράκι και περιμένουν από εκείνη να ανταποκριθεί επαρκώς στη φροντίδα του.
Επιπλέον, υπάρχει ο μύθος πως η μητέρα υποχρεούται να είναι πανευτυχής για τη γέννηση του παιδιού της και να επιδεικνύει ακλόνητο μητρικό ένστικτο που αλάνθαστα θα την οδηγεί στις σωστές κινήσεις και αποφάσεις όσον αφορά το νεογέννητο μωρό της. Όμως, πολλές μητέρες λένε πως το δέσιμο με το παιδί τους δεν είναι τόσο άμεσο και συχνά λυγίζουν από την κούραση και εύχονται κάποιος να τις αποδέσμευε από το μητρικό ρόλο έστω και για λίγες ώρες. Είναι φυσιολογικό, συχνά μια μητέρα να εκνευριστεί με ένα ανήσυχο μωρό και ενδέχεται να έχει και αρνητικές σκέψεις και γενικά να είναι ευερέθιστη αυτήν την περίοδο.
Έτσι, η νέα μητέρα, επιφορτισμένη με τα νέα της καθήκοντα, είναι πιθανό να εκδηλώσει συμπτώματα εκνευρισμού, ξαφνικό ξέσπασμα κλάματος, έλλειψη αυτοπεποίθησης, θλίψη, αισθήματα απομάκρυνσης και ενοχής ως προς το βρέφος, δυσφορία, σωματική εξάντληση, άγχος, πονοκέφαλους κ.α . Αυτά τα συμπτώματα βέβαια είναι φυσιολογικά, παρουσιάζονται μεμονωμένα ή σε συνδυασμό σε έναν αρκετά μεγάλο αριθμό γυναικών τις πρώτες μέρες μετά τον τοκετό και οφείλονται κυρίως στις ορμονικές μεταβολές αλλά και στην επιπρόσθετη ευθύνη λόγω των νέων καθηκόντων, όπως προείπαμε, καθώς και στην αϋπνία και την κούραση.
Στη φάση αυτή, η ψυχολογική στήριξη και κατανόηση της μητέρας από τους οικείους και το ιατρικό προσωπικό, με τη σύσταση ξεκούρασης είναι αρκετή. Ωστόσο, θα πρέπει να ε12_copyκτιμηθούν ανησυχητικά σημεία κακής εξέλιξης των συμπτωμάτων (παρατεταμένη διάρκεια, μεγάλη ένταση, πάρα πολύ έντονο άγχος, διαφορετική αντίληψη της πραγματικότητας) και το ατομικό και οικογενειακό ιστορικό, ώστε να προλάβουμε την πιθανότητα κατάθλιψης στη λοχεία.
Εμείς, σας προτρέπουμε να βιώσετε δίχως ενοχές και «πρέπει» αυτήν τη μεταβατική περίοδο. Μην έχετε υπερβολικές προσδοκίες και απαιτήσεις από τον εαυτό σας. Μιλήστε για τα συναισθήματα σας όποια κι αν είναι αυτά. Ζητήστε τη βοήθεια των δικών σας ανθρώπων (και των ειδικών αν χρειαστεί) γιατί τη δικαιούστε. Δώστε χρόνο στον εαυτό σας να συμφιλιωθεί με τον καινούριο ισόβιο και μοναδικό ρόλο της μητέρας. Φροντίστε το σώμα σας και τη διατροφή σας. Κυρίως, εμπιστευτείτε τον εαυτό σας! Εσείς ξέρετε καλύτερα τι χρειάζεστε κι εμείς μπορούμε να σας βεβαιώσουμε πως θα τα καταφέρετε!